Het grote gelijk van...

Hoe vaak komt het wel niet voor dat je een compromis moet sluiten. Terwijl je dit eigenlijk niet wilt of zeker denkt te weten dat dit niet de beste uitkomst oplevert voor het collectief, voor een ander of... voor jezelf. Maar waarom doe je het dan? Dat hangt ervan af wat je drijfveren zijn of de omstandigheden waarbinnen je opereert.

Bijvoorbeeld je leidinggevende heeft de laatste stem, of je bent financieel afhankelijk van de omgeving waarbinnen je actief bent of je zit in een omgeving waarin het sociaal niet geaccepteerd wordt dat je je uitspreekt en je wilt deze acceptatie niet doorbreken. 

Maar stel dat je financieel onafhankelijk bent, of het maak je niet zoveel uit wat ze van je vinden of... je wilt koste wat kost geen deel uitmaken van middelmaat. Hoe handel jij dan? Als de uitkomst hiervan is dat dit veelvuldig anders is dan je doorgaans doet, moet je echt bij jezelf te rade gaan. Dit moet wel energie vreten of knabbelen aan je eigenwaarde. Bovendien, hoe kijk je later op jezelf terug? Het gaat hier niet over diegenen die hun antwoord aanpassen aan datgene wat iemand wil horen, dit valt meer in de categorie onzuiver of opportunistisch en deze zijn bij voorbaat verloren, maar meer over diegenen die het poldermodel op zich verkiezen boven het beste resultaat. 

Een voorbeeld van extremisme waarbij alleen de uitkomst telt en niet de weg er naar toe is de weg die Johan Cruijf bewandelt bij Ajax. Geen enkele concessie, geen enkel moment zonder zelfvertrouwen, op het oog weinig zelfbelang en vooral doorlopend krachtig handelen op basis van eigen geloof. De Ajax-aanhang kiest zijn kant en de groep die zichzelf geciviliseerd vindt spreekt schande van het compromisloze handelen waarbij de vuile was buiten hangt. 

Het is prachtig om te zien en de enige mogelijkheid om een volstrekt onwerkbare structuur van aandeelhouders, leden, bestuur, raad van commissarissen en trainers te doorbreken. En dat bij een voetbalclub. Een man als Cruijf moet je gewoon aan het roer zetten, met mensen daarnaast die spiegelen maar vooral dienen. De rvc kan dan doen want hij moet doen, toezien. Ajax snel van de beurs, weer lekker voetballen en Cruijf als algemeen directeur. 

Alleen al voor het effect zou je Cruijf moeten kunnen inhuren, bijvoorbeeld in de Europese Commissie, op een ministerie of bij de Provincie. Je begrijpt immers alleen wat jezelf ziet... 

Folkert Fennema

Reageren?

ALLE BLOGS