The secret

“Er zijn neerwaartse risico’s die het economische herstel dat na de crisis van 2008-2009 is ingezet bedreigen.” “De wereldeconomie balanceert op de rand van een grote crisis.” Dit waren twee recente citaten van Christine Lagarde, president van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Wie in google zoekt op Lagarde vindt van deze dame bijna een wekelijkse waarschuwing in stevige taal.  

Bij mij roept het de vraag op voor wie deze boodschap is bedoeld, welk effect ermee wordt beoogd en wat de toehoorder geacht wordt te doen na het horen van de waarschuwing. Is het bedoeld om meer te gaan sparen in plaats van beleggen, minder te investeren? Is het bedoeld voor landelijke politici om meer te bezuinigen, om meer uit te geven? Of... moeten deze uitspraken het IMF en mevrouw Lagarde een grotere rol verschaffen? Zelfs bij bestudering van diverse bronnen blijft dit onduidelijk, nog los van de vraag welk effect de uitspraken daadwerkelijk hebben. 

Lagarde staat niet alleen. Dit weekend waarschuwde president Sarkozy voor de vrede in Europa op lange termijn. Gekoppeld aan een eventuele val van de euro. In Nederland mengen met name minister Jan Kees de Jager en Klaas Knot van de DNB zich regelmatig in de discussie met pittige oneliners. De DNB-president sprak zich afgelopen week nog uit over het korten van pensioenen en over de hypotheekrenteaftrek. 

Het is bijna alsof je niet meetelt als je niet af en toe wat roept, in dit geval veelal in negatieve, waarschuwende zin. De politici lijken zich stuk voor stuk niet bewust van het feit dat al deze uitspraken een collectief ongewenst effect hebben. Het producenten- en consumentenvertrouwen daalt, de beleggingsbarometer staat op een dieptepunt en de ECB deposito’s van banken op een record. 

Vertrouwen, vertrouwen, vertrouwen. Ik stel voor dat op de eerstvolgende internationale bijeenkomst wordt afgesproken dat geen enkele politicus zich meer publiekelijk negatief uit over de economie en dat alleen de positieve punten worden benoemd. Alles groeit als je het aandacht geeft, problemen ook. We sturen Van Rompuy een paar dozen van Byrnes “The Secret” en markeren daarin de magische woorden: 

“Ik voorzie een toekomst van onbeperkt potentieel en onbeperkte mogelijkheden. Ik voorzie een enorme toename van welzijn en welzijnverdeling, ik voorzie een duurzame toekomst”

De economische crisis is minder economisch en minder een crisis dan we denken... 

Folkert Fennema

Reageren

ALLE BLOGS