Zindelijk zonder pamper (gastblog)

In Nederland is iets bijzonders gaande. Ja, ik weet het. Het recht op zorg wordt minder, banken verstrekken minder snel kredieten, werkeloosheid neemt toe, prijzen van huizen dalen. Kortom; het is crisistijd. Het klinkt allemaal erg negatief en de vooruitzichten zijn niet vrolijk. Toch durf ik het aan om het eens anders te bekijken. Je kunt ook stellen dat de tijd van ‘pamperen’ voorbij is. De gemiddelde Nederlander denkt vooral in rechten. Recht op gezondheidszorg, recht op krediet en hypotheek, recht op stijgende inkomsten, recht op vroege pensionering, recht op werk en anders op een goede uitkering. Als argument wordt veelal gehanteerd; “Daar heb ik voor betaald”. De welvaartsstaat. Maar die tijd is nu echt voorbij. 

Ik ga hier geen college geven over omslagstelsels, spaarsystemen en resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Wel durf ik te stellen dat het anders kan, anders moet en anders gaat worden. We worden met zijn allen zindelijk. Kunnen niet zo maar meer ons plasje laten lopen en een ander opzadelen met de rotzooi. We zullen zelf initiatief moeten tonen, zelf de toekomst in handen nemen. Niet langer als hongerige vogeltjes in de meimaand wachten op het voedsel dat ons in de bekjes wordt gestopt. Zelf er op uit gaan. Dingen anders doen. 

Kunnen dingen anders? Wis en waarachtig. Als je het maar wil. Neem de KredietUnie, die op een andere manier kredieten wil gaan verstrekken en wars is van dure bankgebouwen en topsalarissen. Neem de flexibele bedrijven die kiezen om zonder zogenaamde goedkope buitenlandse productiecapaciteit toch een product voor een acceptabele prijs te maken. Neem mijn eigen initiatief om een volstrekt nieuwe zorgverzekeraar ANNO12 te starten, volledig eigendom van de verzekerden (www.anno12.nl). Neem de initiatieven om in de vorm van coöperaties allerlei activiteiten te bundelen. 

Gaan dingen echt anders? Jammer genoeg nog veel te weinig en veel te langzaam. Zolang wij blijven kiezen om rechten te claimen, blijven betalen voor dure panden, hoge salarissen, onbewust ongezond blijven leven, alleen maar naar een ander kijken, verwachten dat de overheid het wel zal regelen, blijven hopen op politieke oplossingen, et cetera, gebeurt er weinig tot niets. Zolang wij blijven roepen, commentaar leveren, klagen en zeuren, gebeurt er echt niets. Met een pamper om heb je geen reden om zelf in actie te komen om zindelijk te worden. Zelf in actie komen, zelf het lef hebben om keuzes te maken en een andere samenleving in te richten, zelf helpen en meedoen. Daarin liggen de oplossingen. 

En ja, ik weet het; voor de zwakkeren moeten we altijd zorgen. Maar die hebben dan ook in mijn ogen alle recht om gepamperd te worden. Ook daar blijf ik voor strijden. 

Rob Adolfsen

cid_77C37E53B17B474DA5F56DFDFABA974CMakroPC

 

Reageren?