Wietze vertelt...

KoopmansbusWietze Koopmans vertelt u zijn verhaal. Het verhaal van een familiebedrijf over drie generaties. Een verhaal om een tijdperk af te sluiten en een nieuw tijdperk te beginnen. En een verhaal voor andere ondernemers om van te leren. 

Koopmans Reizen kent zijn start in 1931 toen Opa Koopmans een touringcarbedrijf oprichtte in Jubbega. Met een oude DAF werden de eerste reizen gemaakt. Het bedrijf groeide gestaag en vond met name in de seniorenmarkt een trouwe afzetbasis. Een vetpot was het nooit. Er was vanaf het begin volop concurrentie en de doelgroepklanten waren zuinig. Maar het was genoeg! De medewerkers en de familie Koopmans hadden een belegde boterham en dat was alles wat telde. 

In 1994 kwam kleinzoon Wietze aan het roer en op het hoogtepunt telde het bedrijf acht touringcars en twintig personeelsleden. Het assortiment reizen werd uitgebreid met uiteindelijk een breed scala aan nationale en internationale reizen, kerst- en muziekreizen en ook veel lokaal vervoer voor scholen en verenigingen. De laatste jaren ging het moeilijker. De 'crisis' eiste zijn tol. De vraag liep terug. En ook de altijd zo trouwe doelgroep ouderen toonde minder interesse in groepsreizen, doordat ze steeds langer vitaal blijven. 

Er moest iets nieuws worden bedacht om het tij te keren. De financiële ruimte was echter beperkt. Om toch te kunnen investeren in nieuwe bussen, werd een investeringsrekening bij de bank geopend waarop maandelijks werd gestort. Om de paar jaar werden bussen in Duitsland gekocht waar 'de kop' van af was. Na een paar jaar werden deze bussen dan weer doorverkocht aan Oostbloklanden. De last vanuit afschrijvingen was daarmee beperkt. De bank blokkeerde echter het investeringsdepot. De vraag of de bank hiermee op de stoel ging zitten van de ondernemer is niet relevant, het feit lag er. 

In het voorjaar van dit jaar werd Tybalt ingeschakeld. Er waren liquiditeitsissues. Na een scan van het bedrijf, vele gesprekken en een inschatting van het toekomstperspectief werd besloten zelf het faillissement aan te vragen. Het proces begeleiden en 'damage control' was het hoogst haalbare. De orderportefeuille was te klein, de marges te laag en Koopmans had aanvullend nog de last op de nek van een in 2007 afgesloten rentederivaat. Deze zorgde voor 20.000 euro aan extra lasten per jaar, die het bedrijf niet meer kon dragen. 

De opgezette structuur met holding en werkmaatschappij bleek van geringe waarde. Zowel fiscaal als bancair bleek het geheel met elkaar verbonden, en ook het gecombineerde privé woonhuis/bedrijfspand was onderpand voor de zakelijke financiering. Er resteerde in privé een restschuld van 180.000 euro, waarvan 80.000 euro door vervroegde derivaat afkoop. Meerdere overleggen tussen Tybalt en de bank resulteerden uiteindelijk in een constructieve oplossing. De bank besloot de restschuld kwijt te schelden. 

Een illusie en een fors kapitaal armer, maar in ieder geval een schone lei. Geen last die nog jaren op de schouders drukt en die het bouwen aan een nieuwe toekomst in de weg staat. Bekijk het hele verhaal van Wietze Koopmans binnenkort bij KRO’s Brandpunt, in een uitzending begin november! 

Namens Wietze,

Folkert Fennema

Reageren?

ALLE BLOGS